top of page
  • Zdjęcie autoraEmil Kormosz

Ogrzewanie Pompa Ciepła: Kompleksowy Przewodnik Wyboru, Montażu i Integracji

Jak wygląda pompa ciepła?

Jednostka zewnętrzna pompy ciepła marki Fox Air umieszczona na dwóch betonowych podstawach. Urządzenie wyposażone jest w dwa wentylatory umieszczone pionowo, z czarnymi, poziomymi żaluzjami. Pompa ciepła jest zainstalowana na zewnątrz, na żwirowej powierzchni, obok budynku mieszkalnego.

Pompa ciepła to urządzenie służące do wytwarzania ciepła na potrzeby C.O oraz C.W.U obiektu, do którego jest podłączona (C.O. - centralne ogrzewanie, a C.W.U. to ciepła woda użytkowa). Działa ona na zasadzie przekazywania ciepła z zewnątrz do wnętrza budynku, co sprawia, że jest to rozwiązanie zarówno efektywne, jak i przyjazne dla środowiska. Pompa ciepła wykorzystuje energię pochodzącą z powietrza, ziemi lub wody, co czyni ją znakomitą alternatywą dla tradycyjnych kotłów gazowych czy olejowych. Jest to szczególnie korzystne w okresie zimowym, kiedy potrzeba ogrzewania jest największa, ale także latem, gdy zapotrzebowanie na ciepłą wodę użytkową nie maleje. Co więcej, pompy ciepła są stosunkowo proste w montażu i mogą być zintegrowane z istniejącymi systemami grzewczymi w budynku, co czyni je doskonałym wyborem dla nowoczesnych oraz modernizowanych obiektów.


Istnieje dużo rodzajów pomp ciepła, szczegóły, o których można przeczytać na naszym blogu.


Wróćmy do naszego głównego tematu. Po zrozumieniu ogólnego działania pomp ciepła warto teraz zagłębić się w ich kluczowe komponenty. Centralnym elementem każdej pompy ciepła są jej jednostki zewnętrzne, które różnią się w zależności od wybranego typu – monoblok czy split. W tym akapicie skupimy się na wyjaśnieniu tych różnic, aby lepiej zrozumieć ich specyfikę i funkcjonalność.

Zacznijmy od przyjrzenia się produktom firmy York, które posłużą nam jako przykład do porównania wyglądu, wagi i rozmiarów jednostek. Pompy ciepła typu monoblok mają moc od 4 kW do 30 kW, a ich waga waha się od 87 kg do 177 kg, co pokazuje różnorodność w zakresie mocy i wielkości. Z drugiej strony, pompy typu split mieszczą się w przedziale mocy od 4 kW do 16 kW i ich waga oscyluje od 58 kg do 112 kg. Pierwsza zauważalna różnica między tymi dwoma typami to zatem waga jednostek zewnętrznych, co ma bezpośredni wpływ na wybór odpowiedniej pompy w zależności od warunków montażu i dostępnej przestrzeni.

Przejdźmy teraz do analizy wymiarów. Jednostki monoblok z jednym wentylatorem mają przeważnie długość około 104 cm i wysokość 90 cm. Te większe modele, wyposażone w dwa wentylatory, mają długość do 113 cm i mogą osiągać wysokość nawet do 160 cm. To pokazuje, jak zmieniają się wymiary w zależności od mocy urządzenia. W porównaniu do nich, jednostki split są zazwyczaj nieco mniejsze – ich standardowe wymiary to około 112 cm na 87 cm.

Warto podkreślić, że dla osoby niezaznajomionej z technicznymi aspektami, pompy ciepła mogą wydawać się po prostu kolorowymi urządzeniami o różnych rozmiarach, bardzo podobnymi w wyglądzie do zewnętrznych jednostek klimatyzacji. Jednak różnice w konstrukcji i wymiarach mają istotne znaczenie dla efektywności i adaptacji urządzenia do indywidualnych potrzeb użytkownika.


Rodzaje pompy ciepła


W zależności od sposobu działania i konstrukcji, możemy wyróżnić dwa główne typy pomp ciepła:

  • Pompy ciepła typu monoblok (jednojednostkowe): To urządzenia, które instalujemy na zewnątrz budynku. Są one 'wszystko w jednym' – to znaczy, że wszystkie kluczowe komponenty, jak wentylator, sprężarka, czy system sterowania, znajdują się w jednej obudowie. Pompa ta pobiera ciepło z otoczenia i przekazuje je do wnętrza budynku przez rury.

  • Pompy ciepła typu split (dwujednostkowe): W tym przypadku mamy dwie osobne części: jednostkę zewnętrzną, która pobiera energię z otoczenia, oraz jednostkę wewnętrzną, odpowiedzialną za dystrybucję ciepła w budynku. Te dwa elementy są połączone przewodami.

W ramach pomp typu split wyróżniamy:

a) Pompy z jednostką wewnętrzną typu All In One – gdzie wszystkie komponenty są zintegrowane w jednym urządzeniu wewnętrznym.

b) Pompy z osobnym zbiornikiem C.W.U (ciepłej wody użytkowej) oraz buforem – oferujące dodatkowe możliwości magazynowania ciepła.


Teraz więc jest jasne, dlaczego pompy ciepła typu monoblok zazwyczaj są cięższe i większe niż ich odpowiedniki typu split, o czym wspominaliśmy wcześniej podczas porównywania ich masy i wymiarów. Wynika to z faktu, że monoblok zawiera wszystkie kluczowe komponenty systemu w jednym urządzeniu, takie jak wentylator (jeden lub dwa, w zależności od mocy), sprężarkę, pompkę obiegową, a czasami także grzałki i cały system sterowania. Natomiast jednostka typu split jest podzielona na dwie części: zewnętrzną z wentylatorami i sprężarką oraz wewnętrzną, zawierającą pompkę obiegową, grzałki (w zależności od modelu) i sterowanie. To podział na dwie jednostki sprawia, że split jest bardziej kompaktowy i elastyczny w instalacji, co pozwala na większą swobodę przy wyborze miejsca montażu.


Gdzie można zamontować pompę ciepła?


Na zdjęciu widoczne są dwie betonowe podstawy pompy ciepła, malowane na czarno, umieszczone na zewnętrznym terenie z żwirkiem. Podstawy te są zainstalowane na płaskiej powierzchni, tuż przy krawędzi budynku, co sugeruje przygotowanie miejsca pod instalację zewnętrznej jednostki pompy ciepła. Konstrukcja jest stabilna i gotowa do wspierania ciężaru sprzętu.
Bitumiczne podstawy

Montaż pompy ciepła jest elastyczny i może być przystosowany do różnych warunków. Jednostki zewnętrzne mogą być instalowane na specjalnie przygotowanych, bitumicznych podstawach, które umieszcza się na wcześniej przygotowanym fundamencie.





Zdjęcie przedstawia metalową ramę konstrukcyjną w kolorze srebrnym, przeznaczoną jako stelaż montażowy dla urządzenia zewnętrznego, jak pompa ciepła lub jednostka klimatyzacyjna. Rama składa się z czterech pionowych nóg zakończonych płaskimi stopami, które zapewniają stabilność, oraz poziomych poprzeczek wzmacniających konstrukcję. Na górnej krawędzi ramy umieszczone są punkty montażowe z nakrętkami, które służą do przytwierdzenia sprzętu.
Stelaż pod pompę ciepła


Alternatywną opcją są gotowe stelaże ze wbudowanymi podgrzewanymi tacami ociekowymi, które zapobiegają gromadzeniu się lodu i śniegu wokół jednostki. Takie rozwiązania są odpowiednie zarówno dla pomp typu monoblok, jak i split.




Ponadto, ze względu na mniejszą wagę, pompy typu split mogą być montowane na stelażach przytwierdzanych bezpośrednio do ściany budynku lub na płaskim dachu, co daje dodatkowe możliwości umiejscowienia urządzenia w zależności od specyfiki i warunków danego obiektu.


Pompy ciepła są uniwersalne i mogą być instalowane zarówno w nowych budynkach, jak i w tych poddawanych termomodernizacji. Są one kompatybilne z różnymi systemami ogrzewania, w tym z instalacjami podłogowymi, grzejnikami wysokotemperaturowymi, a także z ogrzewaniem kapilarnym (ścienne lub sufitowe). Dodatkowo, pompy ciepła mogą współpracować z istniejącymi źródłami ciepła, takimi jak piece gazowe czy na pelet, tworząc efektywne systemy ogrzewania hybrydowego. W kolejnym akapicie zajmiemy się kwestią doboru odpowiedniej pompy ciepła, aby zapewnić optymalne rozwiązanie dla każdego indywidualnego przypadku.


Jak wybrać pompę ciepła?


Po przemyśleniu powyższych informacji, możemy przystąpić do wyboru odpowiedniego modelu pompy ciepła. Należy jednak pamiętać, że moc urządzenia musi być dostosowana do potrzeb konkretnej nieruchomości, co jest kluczowe przy wyborze typu pompy ciepła.


Przed wyborem pompy, musimy odpowiedzieć sobie na następne pytania:


Jaką pompę mogę zamontować na dachu?

Jeżeli planujemy montaż na dachu budynku lub na uchwycie przytwierdzonym do ściany idealnym rozwiązaniem ze względu na mniejszą wagę są pompy typu Split. Wybór pompy typu Split ze względu na mniejszą wagę jest szczególnie praktyczny w sytuacjach, gdzie struktura budynku może nie wytrzymać ciężaru większego urządzenia. Pozwala to na większą elastyczność w umiejscowieniu jednostki, zarówno na ścianach zewnętrznych, jak i na dachach budynków, bez ryzyka nadmiernego obciążenia konstrukcji. Dodatkowo, pompy Split oferują łatwiejszy dostęp do serwisowania i konserwacji, co jest istotne przy montażu w mniej dostępnych miejscach.

Jaką pompę mogę zamontować na gruncie?

Jeżeli planujemy montaż na Gruncie przy budynku, musimy zwrócić uwagę na odległość od jednostki zewnętrznej do miejsca montażu Bufora/jednostki wewnętrznej. Jeżeli montaż jednostki zewnętrznej jest przy ścianie graniczącej z kotłownią, możemy nadal myśleć o montażu pompy typu Split lub monoblok, jeżeli natomiast odległość jednostki zewnętrznej do kotłowni jest spora (10 m i więcej), producent pomp monoblok może nie zezwalać na montaż w takie odległości i należy wtedy zamontować jednostkę typu Split. (Odległość maksymalna od jednostki zewnętrznej do bufora podana jest w wytycznych montażowych danego producenta).


Jaką pompę mogę zamontować jeżeli nie mam kotłowni?

Dodanie jednostki wewnętrznej typu Split All In ONE jest świetnym wyborem, gdy przestrzeń w domu jest ograniczona. Dzięki kompaktowym wymiarom i estetycznemu wykończeniu jednostka ta może harmonijnie współgrać z wnętrzem, nie dominując nad nim. Posiada ona wszystkie niezbędne komponenty systemu grzewczego, łącznie z zasobnikiem ciepłej wody użytkowej, co sprawia, że jest samowystarczalna i nie wymaga dodatkowych urządzeń. To rozwiązanie pozwala na wygodne i dyskretne zintegrowanie efektywnego systemu grzewczego z przestrzenią życiową, bez konieczności wydzielania dodatkowego pomieszczenia gospodarczego.


Jaką pompę wybrać jeżeli mieszkam w miejscu, gdzie występują częste wyłączenia prądu ?

Wybierając pompę ciepła do obszarów z częstymi wyłączeniami prądu, rozwiązanie typu split może być bardziej odpowiednie. Dzięki wykorzystaniu gazu chłodniczego, który nie zamarza, jak w przypadku systemów monoblokowych, pompy split zapewniają większą niezawodność i zmniejszone ryzyko uszkodzeń podczas zimowych przerw w dostawie prądu. Aby dodatkowo zabezpieczyć system monoblok, warto rozważyć instalację awaryjnego źródła zasilania, które umożliwi działanie pompy bez przerw, zapewniając ciągłość ogrzewania i ochronę przed niskimi temperaturami.


Kto może zamontować pompę ciepła?

Pompę ciepła typu monoblok może zamontować każdy mający wiedzę z zakresu hydrauliki oraz elektryki. Pompę ciepła typu Split musi zamontować osoba z uprawnieniami f-gazowymi, ponieważ w tego typu pompie konieczne jest łączenie jednostek, że są rurami chłodniczymi oraz ewentualne uzupełnienie czynnika chłodniczego.


Dobór Systemu Ogrzewania: Sposoby rozprowadzania ciepła w domu


Mając już dobrany typ pompy i miejsce montażu, zajmijmy się doborem sposobu rozprowadzenia ciepła po obiekcie. W istniejących obiektach zwykle podłączamy się do istniejącego systemu grzewczego. Ważne jest jednak, aby pamiętać, że w przypadku otwartego układu grzewczego (gdzie ciepło może swobodnie przemieszczać się poza budynek), konieczne będzie jego zamknięcie, aby zwiększyć efektywność ogrzewania.

W nowo budowanym domu mamy więcej możliwości wyboru.

Do dyspozycji mamy trzy główne sposoby ogrzewania:

  1. Ogrzewanie grzejnikowe: To najbardziej znany sposób ogrzewania, który sprawdza się w każdym domu. Należy jednak pamiętać, że wymaga utrzymania temperatury na poziomie co najmniej 40 stopni Celsjusza, co może generować większe zużycie energii przez pompę ciepła.

  2. Ogrzewanie podłogowe: Jest to rozwiązanie wymagające temperatury zasilania na poziomie 26-30 stopni Celsjusza, co pozwala na mniejsze zużycie energii – nawet o 30% mniej w porównaniu z ogrzewaniem grzejnikowym.

  3. Ogrzewanie kapilarne: To mniej znany, ale bardzo efektywny sposób ogrzewania. Polega na rozprowadzeniu cienkich rurek tuż pod powierzchnią ściany lub sufitu. Dzięki zastosowaniu niższej temperatury zasilania, można zredukować koszty ogrzewania o dodatkowe 20% w porównaniu z ogrzewaniem podłogowym.

Każdy z tych systemów ma swoje zalety i wady. Na przykład, ogrzewanie grzejnikowe jest łatwe w instalacji, ale może być mniej efektywne energetycznie. Ogrzewanie podłogowe zapewnia równomierny rozkład ciepła, ale może wymagać bardziej skomplikowanej instalacji. Ogrzewanie kapilarne to innowacyjne rozwiązanie, które może oferować największe oszczędności energetyczne, ale również wymaga specjalistycznej instalacji i jest mniej znane.



Składowe instalacji pompy ciepła


Zajmijmy się teraz osprzętem do pompy ciepła.


Jednostka wewnętrzna typu All In One to kompleksowe rozwiązanie, gdzie wszystkie niezbędne komponenty są zintegrowane w jednym urządzeniu. Wystarczy podłączyć ją do jednostki zewnętrznej za pomocą rur chłodniczych i złączyć z istniejącym systemem centralnego ogrzewania (C.O.) oraz ciepłej wody użytkowej (C.W.U.). Po doprowadzeniu zasilania elektrycznego do obu jednostek, niezbędne są jedynie finalne ustawienia serwisowe.

W przeciwieństwie do tego, montaż pompy ciepła typu monoblok lub Split w już istniejącej kotłowni wymaga instalacji szeregu dodatkowych elementów. Należą do nich:



Grafika przedstawiająca cylindryczny zbiornik ciepłej wody użytkowej z bocznym przekrojem ukazującym wewnętrzną strukturę. Po lewej stronie zbiornik w kolorze srebrnym z czarnymi okrągłymi otworami, które są punktami przyłączeniowymi. Po prawej stronie przekrój zbiornika pokazuje wewnętrzną niebieską wężownicę, przechodzącą przez środek, służącą do podgrzewania wody. Całość ilustruje budowę i funkcjonowanie zbiornika w systemie ogrzewania wody domowego.
  • Zbiornik C.W.U.

Wielkość zbiornika należy dobrać do potrzeb, można przyjąć około 40l/osobę, przy czym należy zwrócić uwagę na minimalną wielkość zalecaną przez producenta pomp. Bardzo ważne aby zbiornik C.W.U. miał wężownice o wielości odpowiadającej mocy pompy ciepła. Jest to również parametr różny dla każdego producenta pomp, ale w przybliżeniu można przyjąć, że zbiornik 200l powinien mieć wężownice o minimalnej powierzchni 2 m2, a zbiornik o pojemności 300l, powinien mieć minimalną powierzchnię grzewczą wężownicy na poziomie 2,6 m2.

W obiektach hotelowych z uwagi na duże zapotrzebowanie w C.W.U można ogrzewać zbiorniki C.W.U. za pomocą wymienników płytowych. Dobór wymiennika nie jest taki prosty, uwzględnia się przy tym kilkanaście zmiennych wartości takich jak ilość wody w C.W.U, zapotrzebowanie, rodzaj i moc jednostki wytwarzającej ciepło. Przy doborze wymiennika płytowego radzimy skontaktować się z nami lub innym specjalistą.

W przypadku niewielkiego zapotrzebowania na C.W.U. możemy skorzystać z rozwiązania jakim jest montaż zbiornika kombinowanego. Jest to zbiornik o pojemności najczęściej 200-300l z wężownicą o powierzchni grzewczej od 3,6 m2 do 6 m, który jednocześnie pełni funkcję bufora oraz podgrzewacza C.W.U. Woda ogrzewa się poprzez przepływ w długiej wężownicy i zostaje dostarczona doodbioru np. prysznic.


Zdjęcie przedstawia pionowy, cylindryczny zbiornik akumulacyjny o metalicznym wykończeniu, z licznie rozmieszczonymi wejściami i wyjściami na różnych wysokościach. Zbiornik jest zaprojektowany do użycia w systemach ogrzewania, takich jak te z pompą ciepła lub innymi źródłami ciepła, służąc do przechowywania i dystrybucji ciepłej wody w instalacji domowej.
  • Bufor

Zbiornik mający główną funkcje, magazynowanie ciepła, które przydaje się przy defroście( oszranianiu pompy, automatyczna funkcja pompy w niskich temperaturach zapobiegająca zamarznięciu urządzeń w pompie)oraz który dostarcza ciepło do C.O. w momencie gdy pompa zajmuję się ogrzewanie zbiornika C.W.U. Odpowiednia pojemność bufora uzależniona jest od zładu wody w C.O. oraz od wielości pompy, im większa pompa tym większy zbiornik buforowy. Dopuszczane przez producenta wielkości bufora różnią się w zależności od typu pompy. Pompy monoblok z racji swojej budowy potrzebują buforów o większych pojemnościach aniżeli pompy typu Split. Pompa typu monoblok w przedziale mocowym 8-14kW wymaga zbiornika buforowego o pojemności ok. 200l, zaś pompy typu Split wymagają zbiornika buforowego o pojemności 50-100l. Dla pracy pompy lepiej jest zamontować odrobinę za duży bufor jak za mały. Montaż za małego zbiornika buforowego może skutkować odczuwaniem zimna w mroźne dni lub może powodować częste uruchomienia się pompy co prowadzi do szybszego zużywania się pompy.


Zdjęcie przedstawia trójdrożny zawór przełączający wykonany z mosiądzu, z elektrycznym siłownikiem umieszczonym na górze. Siłownik ma szarą obudowę z wyraźnie widoczną schematyczną etykietą przedstawiającą konfigurację połączeń. Z zaworu wychodzi czarny kabel elektryczny zakończony rozdzielonymi przewodami w kolorach zielonym, niebieskim i brązowym, gotowymi do podłączenia. Urządzenie jest typowym elementem wykorzystywanym w instalacjach HVAC do regulacji przepływu ciepłej wody czy innego medium w systemach ogrzewania lub chłodzenia.

  • Zawór 3-D

Jest to mechaniczny zawór przełączający dostarczanie ciepła pomiędzy C.O oraz C.W.U. Warto w tym miejscu wspomnieć, że pompa ciepła jednocześnie może pracować w trybie C.O lub w trybie C.W.U. Priorytetem jej pracy jest zawsze grzanie C.W.U., dopiero w momencie nagrzania C.W.U zawór 3-D przełącza tryb pracy na grzanie C.O. Przy wyborze zaworu 3-D należy zwrócić uwagę czy użycie danego zaworu dopuszcza producent pompy oraz czy jego przekrój oraz siła wyrażone w KVS jest odpowiednia do mocy pompy. Za słaby zwór może nie być w stanie płynnie przełączać zasilania. Zakup zaworu bez sprawdzenia z wytycznymi producenta pompy ciepła może powodować błędne działanie lub nawet brak działania. Podsumowując wybierając zawór 3-D najważniejsze są 3 wartości: przekrój zawodu, moc oraz sposób przełączania .

Zdjęcie przedstawia separator magnetyczny firmy Caleffi z serii Dirtmag. Urządzenie, wykonane z połączenia metalu i tworzywa sztucznego, jest częścią instalacji hydraulicznej i służy do wyłapywania zanieczyszczeń oraz pęcherzy powietrza z systemu ogrzewania. Posiada ono czarną, cylindryczną komorę z etykietą, mosiężne połączenia, zawory oraz przezroczysty pojemnik na dnie do zbierania zanieczyszczeń. Na zdjęciu widać także mały, wyciągany magnes, który pomaga w skuteczniejszym zbieraniu cząstek metalowych.

  • Separator powietrza i zanieczyszczeń

Urządzenie montowanie na powrocie pompy ciepła mające za zadanie wyłapywanie zanieczyszczeń magnetycznych oraz pęcherzy powietrza. Jest to niezbędny element instalacji, bez którego pompa ciepła traci gwarancje. Zabezpiecza on pompę ciepła przed uszkodzeniami mechanicznymi, które mogą być spowodowane zanieczyszczeniami będącymi w instalacji C.O.




Zdjęcie przedstawia zestaw komponentów instalacji hydraulicznej, w tym czerwony zbiornik hydroforowy, który jest używany do utrzymywania ciśnienia w systemach wodnych. Dodatkowo widać czarne naczynie przeponowe, czerwoną grupę bezpieczeństwa z zaworem bezpieczeństwa, manometrem do mierzenia ciśnienia oraz mosiężne połączenia. Zbiornik i akcesoria są częściami wykorzystywanymi w domowych systemach grzewczych i wodociągowych do zapewnienia stabilnego przepływu i ciśnienia wody.



  • Naczynia przeponowe wraz z grupami bezpieczeństwa do C.O oraz C.W.U.

Nieodłączny element instalacji w układzie zamkniętym . Pojemność naczyń należy dobrać uwzględniając wielkość instalacji.






Zdjęcie przedstawia niebieską pompkę obiegową do systemów ogrzewania z czarnymi przyłączami i uszczelkami. Pompka, często stosowana do cyrkulacji wody w systemach ogrzewania centralnego, jest wyposażona w elektryczny silnik i korpus pompy, który umożliwia przepływ ciepłego medium przez instalację grzewczą. Na obudowie widoczne są informacje o modelu i specyfikacje techniczne.



  • Pompka obiegowa

Pompka służy do rozprowadzania ciepła po obiegach grzewczych. Wybierając pompkę obiegową należy zwrócić uwagę na moc pompki oraz jej przepustowość. Pompka zbyt małej mocy może ulec szybkiemu zużyciu, pompka o przesadnie dużej mocy może powodować duży szum w rurach








Zdjęcie prezentuje pompa cyrkulacyjną marki IBO, model CP1 15-15, służącą do cyrkulacji ciepłej wody użytkowej (C.W.U.). Pompa ma charakterystyczną czarną obudowę z informacjami technicznymi i firmowym logotypem, oraz pomarańczowe akcenty. Na zdjęciu widoczne są także mosiężne połączenia gwintowane i czarny kabel zasilający. W tle znajduje się oryginalne opakowanie produktu z logo producenta.



  • Pompka cyrkulacyjna

Pompka służy do rozprowadzanie C.W.U. po obiekcie. Jej zadaniem jest utrzymania stałego ciśnienia oraz podwyższonej temperatury we wszystkich odbiorach.







  • Z elementów instalacyjnych pozostało nam jeszcze orurowanie, ozaworowanie, podłączenie elektryczne oraz izolacja. Doborem orurowań oraz ich przekrojem zajmiemy się w kolejnym artykule.


Podłączenie pompy ciepła do istniejącej instalacji CO.


Instalacje pompy ciepła możemy podłączyć do istniejącej instalacji C.O. i C.W.U. usuwając aktualne źródło ciepła lub pozostawiając istniejące źródło ciepła jak np. zasilanie rezerwowe. W przypadku modernizacji istniejącej kotłowni ustalmy, gdzie kończy się modernizacja kotłowni, a gdzie zaczyna się istniejąca instalacja C.O oraz C.W.U.

Istniejąca instalacja C.O oraz C.W.U. zaczyna się na najbliższych zaworach zaraz po odcięciu istniejącego źródła ciepła. Rozumiejąc tą zasadę istniejące pompki obiegowe należą do istniejącej instalacji, należy więc zwrócić uwagę czy firma monterska uwzględnia wymianę pompki/pompek obiegowych w ofercie. W przypadku ogrzewania podłogowego kolektory również są traktowane jako istniejąca część C.O.

Znając powyższe założenia, montaż pompy ciepła będzie polegać na montażu jednostki zewnętrznej w ustalonym miejscu. Doprowadzeniu rur oraz zasilania do jednostki zewnętrznej. W miejscu przeznaczonym na kotłownie należy usytuować zbiornik C.O. oraz C.W.U i w przypadku montażu jednostki typu Split montaż jednostki wewnętrznej.

Na rurze powracającej z buforu do jednostki należy zamontować separator powietrza oraz zanieczyszczeń. Na rurze zasilającej wychodzącej z pompy ciepła, należy zamontować zawór 3-D. Nie należy zapomnieć o powieszeniu naczyń zbiorczych C.O. oraz C.W.U i odpowiednio podłączyć je do Bufora oraz zbiornika na ciepłą wodę użytkową. Do bufora należy wpiąć istniejącą instalacje C.O, do zbiornika C.W.U należy zaś wpiąć istniejącą instalacje C.W.U. Należy pamiętać o odpowiednim ozaworowaniu urządzeń, aby w przypadku awarii łatwa była ich wymiana. Po wykonaniu prac hydraulicznych należy wykonać prace elektryczne tj. wykonać montaż rozdzielnicy z zabezpieczeniami i podłączenie pompy ciepła, pompek obiegowych, cyrkulacyjnych oraz innych elementów wymagających zasilanie. Następnie na panelu serwisowym pompy ciepła należy ustawić pompę i jej elementy zgodnie z założeniami projektowymi . Tak w krótki sposób można opisać montaż pompy ciepła.


Schemat podłączenia pompy ciepła


Przykłady schematów podłączeń pompy ciepła do istniejącej instalacji C.O.oraz C.W.U.

Schemat instalacji pompy ciepła typu split z opisem poszczególnych komponentów i przepływu ciepła. Z lewej strony widoczna jest jednostka zewnętrzna pompy ciepła oznaczona jako 'YKF Split', połączona z interfejsem użytkownika i termostatami w domu. Linie przedstawiają obieg ciepłej wody: czerwone oznaczają ciepło przekazywane do zbiornika CWU (ciepła woda użytkowa) i niebieskie oznaczają zimną wodę powracającą do pompy. Dodatkowo schemat pokazuje podział na dwie strefy ogrzewania podłogowego, każda regulowana przez oddzielny termostat. Zbiornik CWU umieszczony jest po prawej stronie, a cały system jest zaprojektowany do efektywnego zarządzania i dystrybucji ciepła w domu.
Schemat podłączenia pompy typu Split do zbiornika C.W.U. oraz zasilane C.O. bez zbiornika buforowego.
Schemat instalacji pompy ciepła prezentujący połączenia między jednostką zewnętrzną, a wewnętrznymi elementami systemu grzewczego. Z lewej strony widoczna jest jednostka zewnętrzna pompy ciepła umieszczona na zewnątrz budynku, połączona rurami z wewnętrznymi komponentami, takimi jak zawór trójdrogowy, wymiennik ciepła, zbiornik buforowy i inne elementy systemu wraz z oznaczeniami funkcji każdego z nich, takimi jak filtr magnetyczny, zawór zwrotny czy zbiornik C.W.U. (ciepłej wody użytkowej). Na schemacie zaznaczone są także przepływy ciepła oraz sterowanie elektroniczne, w tym termostaty i sensory.
Schemat pompy ciepła typu monoblok
Techniczny rysunek przedstawiający schemat instalacji systemu grzewczego z pompą ciepła. Schemat zawiera rysunek jednostki zewnętrznej pompy ciepła, połączenia hydrauliczne i elektryczne, zbiornik buforowy oraz inne elementy systemu, takie jak wymiennik ciepła, sterownik czy zasilanie awaryjne. Wszystkie elementy są szczegółowo oznaczone i opisane, co pozwala na zrozumienie rozmieszczenia i funkcji poszczególnych komponentów w systemie.
Schemat podłączenia pompy ciepła z szafą hydrauliczna ALL In ONE w połączeniu hybrydowym z istniejącym piecem gazowym.

Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page